Corona Crisis. Dreiging, Potentie en de Rol/de Kans voor jouw organisatie.

Corona Crisis. Dreiging, Potentie en de Rol/de Kans voor jouw organisatie.

Corona crisis We leven in een voor velen van ons ongeëvenaarde tijd. Nooit eerder sinds de Tweede Wereldoorlog had iets zulke impact op zoveel facetten van het leven als de huidige Corona crisis. Onze normale werk-thuis routines raakten verstoord en zijn nog steeds verstoord. Hoewel we diep van binnen een sociaal wezen zijn, moeten we verplicht afstand houden van elkaar. Iets waarvan we nog maar nauwelijks kunnen inschatten welke effecten dat gaat hebben. Er hangt continu een zwaard van Damocles boven ons hoofd; worden we ziek of blijven we gezond? Wat kunnen we nog betrachten als waarheid als er zoveel wetenschappers en/of artsen het niet met elkaar en/of met de officiële adviezen eens zijn? En welke impact heeft dat voor ons als mensen die moeilijk met tegenstellingen kunnen omgaan? Onze hersenen werken immers nogal zwart-wit. Welk effect gaat de afgelopen periode hebben op onze economie? Heb ik straks nog een baan en/of inkomsten? De enige zekerheid lijkt onzekerheid. Bedreiging Hoe je het ook wendt of keert, deze Corona crisis raakt ons allemaal. Wat me opvalt bij mijzelf en bij anderen is dat deze crisis werkt als een versterker. Het versterkt namelijk mijn en jouw overlevingsmechanismen. Dit zijn persoonsgebonden reacties die je als kind hebt opgedaan om stress en/of pijn te verminderen of te omzeilen. Waar de één agressiever wordt, trekt de ander zich nog sterker terug. Sommige mensen worden juist ongeduldiger waar anderen in meer passiviteit vervallen. Weer anderen hebben een versterkte neiging om invloed uit te oefenen op anderen (macht) waar tegelijkertijd medemensen in sterker aanpassingsgedrag terecht komen. Dit maakt ook dat we juist nu sterkere tegenstellingen zien...
Druk! Wil jij ook wel eens wat vaker ontspannen?

Druk! Wil jij ook wel eens wat vaker ontspannen?

Druk! ‘Hoe gaat t met je? Druk!’ Het lijkt tegenwoordig wel een soort van statussymbool. Wie ben je nog als je zegt: ‘nou rustig, ik heb niet zoveel te doen. Af en toe een klusje en ook veel lekker thuis op de bank’. Mensen kijken je raar aan. Misschien zijn ze diep in hun hart wel jaloers maar ja de (onbewuste) consensus in de maatschappij is dat druk bezig zijn ‘leven’ is. Als onze poetsvrouw thuis bij ons thuis komt is het eerste dat ze zegt (als ik thuis ben): ‘en zijn jullie druk bezig?’. Misschien heb je het helemaal niet zo druk, toch moet je ergens wel druk zijn. De druk van buiten om druk te zijn is gigantisch. (Innerlijke) rust De tegenpool van druk is rust. Stel je eens voor dat je op een doordeweekse dag niets doet? Geen betaalde werkzaamheden, geen kinderen om je heen en geen huishouden. Gewoon lekker niets doen. Als je al schuwt bij de gedachte dan mag je je gerust afvragen of je dan wel genoeg rust in je leven hebt. En misschien nog meer dan rust te pakken is innerlijke rust te ervaren. We kunnen ook zeer druk zijn in ons hoofd. Ja, misschien zit je dan wel op de bank maar als je gedachten op volle toeren draaien dan ben je stiekem toch heel hard bezig. Dit betogen ook Bram Bakker en Koen de Jong in hun boek De Verademing. Zij stellen dat je als mens in rust je ongeveer zes maal in-en-uit ademt per minuut. Veel mensen in Nederland doen dat zo’n 16 maal!!! Dit is volgens de schrijvers...
Invoelend vermogen. Mijn kwaliteit én valkuil

Invoelend vermogen. Mijn kwaliteit én valkuil

Invoelend vermogen Het is mooi hoe het leven, en met name de situaties die zich daarin voordoen, me telkens weer uitdagen het beste in mijzelf naar boven te halen. De grootste uitdagingen doen zich bij mij, zoals bij zoveel mensen, voor in relatie tot andere mensen. Als iemand met veel invoelend vermogen kan ik nogal eens de (geconditioneerde) neiging hebben te ‘vervloeien’ met mensen in mijn omgeving. Als dat gebeurt raak ik mijzelf kwijt. Dat wat de ander wil en de emoties en gevoelens van de ander(en) lopen dan als het ware over in wat ik wil, mijn emoties en gevoelens. Het gevolg daarvan is dan dat ik de ander(en) tot een fijner gevoel wil bewegen zodat ik ook tot een fijner gevoel kom in mijzelf. Mijn kwaliteit Deze reflex heeft me veel gebracht. Zo heeft deze me altijd geholpen om groepen te bewegen naar een lager spanningsniveau. Daar waar mensen zich meer gaan openstellen en kwetsbaar worden. Dit laatste is nodig om ware verbinding onderling te ervaren en daarmee een beter functionerend en presterend team. Een ander voordeel van mijn invoelend vermogen is dat ik letterlijk kan voelen hoe een ander of anderen een situatie beleven. En ook hoe ze zichzelf daarin vastzetten. Dat inzien laat in persoonlijke coaching het licht schijnen op juist die blinde vlek die alle ontwikkeling in die ene mens stagneert. Én Valkuil Het nadeel is dat deze reflex mij afhankelijk maakte van de gevoelens en emoties van anderen. Ik raakte zogezegd mijzelf nogal eens kwijt. Ook zou je kunnen zeggen dat mijn intenties niet zuiver waren. Ze diende ook een eigen belang. Maar...
Mijn ‘onderstroom’. Een persoonlijk relaas

Mijn ‘onderstroom’. Een persoonlijk relaas

Onderstroom Een aantal weken terug plaatste @Inge Mink een artikel met als titel ‘Waarom we de onderstroom in teams met rust moeten laten’. Een gewaagd stuk dat de nodige reacties opriep bij veel mensen. Gewaagd omdat het nogal indruist tegen waar veel teamcoaches met teams aan werken. Ook ik, als teamcoach, kan wel tien redenen, die behoorlijk hout snijden, plaatsen tegenover dit artikel. Ik vond het artikel echter ook verrijkend. Leuk en interessant om te lezen hoe iemand anders tegen zaken aankijkt. En vooral ook leerzaam om te zien wat er gebeurt in mijn eigen onderstroom. Deze laatste definieer ik hier voor het gemak als het (on)bewuste wereldmodel dat je (on)bewust hanteert als je naar de wereld kijkt. Hierin zitten dus aannames, waarden en normen over hoe de wereld functioneert of zou moeten functioneren. Ook bevat zij de filters waardoor je de wereld waarneemt en de dus de kaders hoe de wereld te interpreteren. Mijn wereldmodel Wat gebeurde er dan in mijn onderstroom? Het eerst dat ik dacht was: hoe kan iemand met zo’n absurde stelling zo veel aandacht krijgen? Een logische reactie voor iemand die graag mensen begeleid meer bewustzijn te ontwikkelen in hun automatische en onbewuste gedrag. Daarbij kwam dan ook een stukje jaloezie om de hoek kijken. Ik blog zelf al jaren, maar zulke kijkcijfers heb ik nooit gehaald. Tegelijkertijd voelde ik de drang om de stelling te weerleggen. Het staat namelijk haaks op mijn wereldmodel. In mijn wereldmodel zijn wij als mensen onderweg naar meer innerlijke vrijheid. Om die vrijheid te verkrijgen zullen we ons bewust moeten worden van alles dat we eigenlijk automatisch en...
Coaching. Uitgangspunten en praktijkverhaal

Coaching. Uitgangspunten en praktijkverhaal

Voor een goed en blijvend resultaat van coaching is het naar mijn idee erg belangrijk dat de manier waarop je coacht congruent is met datgene waar je inhoudelijk aan werkt. In bijna alle coachings geldt dat een belangrijk doel is dat de coachee zelf leert omgaan met waar hij of zij mee worstelt. Dit ‘zelf de regie in handen krijgen’ moet daarom ook in de manier van coachen tot uiting komen: Uitgangspunten van coaching Passie in Bedrijf Als coachee draagt je zelf verantwoordelijkheid voor jouw leerproces, maar ook voor de kaders waarbinnen het leerproces zich afspeelt. Voor de coaching betekent dit dat we voor elk coachgesprek een begintijd afspreken en klaar zijn als dat voor het moment klaar voelt. In het natuurlijk verloop van het gesprek is dit altijd een wederzijds vastgesteld moment. De lengte van elk afzonderlijk coachgesprek alsook het aantal coachmomenten dat nodig is, is daarmee variabel. Coachgesprekken vinden bij voorkeur plaats in Nijmegen tenzij we gezamenlijk anders besluiten. Ik heb geen vooropgezet programma maar stem mijn werkwijze/het verloop van de coaching op jou af. Mogelijke schriftelijke rapportering of vastlegging is de verantwoordelijkheid van de coachee. De inhoud van de gesprekken is vertrouwelijk. Eventuele terugkoppeling van de inhoud van de gesprekken geschiedt altijd door de coachee, eventueel in bijzijn van de coach. Ga naar traject persoonlijke ontwikkeling   “Ik was na een auto ongeluk aan het her integreren  binnen mijn baan als orthopedagoog. Nadat ik vastliep binnen deze herintegratie en mijn klachten niet minder werden, is een coachingstraject geadviseerd. Ik ben dit gestart met Brend Seinen van Passie in Bedrijf. Ik had klachten als vermoeidheid, snel overprikkeld raken, angstig gedrag. Ik...
En-en of of-of. Het eigen gelijk staat op het spel.

En-en of of-of. Het eigen gelijk staat op het spel.

En-en of of-of Verrechtsing, verlinksing, wij-zij, extremisme, gepolariseerde discussies, de kranten staan er vol van. Het zijn allemaal voorbeelden van of-of in plaats van en-en. Zelfs als ik er zoals nu over schrijf, ontstaat een beeld van of-of; het is en-en of of-of. Ware en-en ontstaat als of-of er mag zijn. En eigenlijk geldt dit voor alle inhoudelijke onderwerpen die in de wereld van of-of verzeild raken. Het probleem van of-of denken is de identificatie van de denker met zijn/haar inhoud. Daar bedoel ik mee dat er voor de degene die het denkt, iets van hem of haar ‘op het spel staat’. Hij of zij wordt emotioneel geraakt als de uitkomst van het debat eindigt op de andere pool. Aan alles zit immers twee kanten of twee polen. Op het spel staan? In de woorden ‘op het spel staan’ zit tegelijkertijd de oplossing en het probleem ineen. Het probleem schuilt in de figuurlijke betekenis die we verlenen aan deze woorden. Zoals ook ik hierboven aangeef, suggereert ‘op het spel staan’ dat iets heel belangrijk is. En als iets heel belangrijk is lopen we het gevaar ons in het spel te verliezen. De oplossing zit in de letterlijke betekenis. Als we erin slagen aan het spel mee te doen en tegelijkertijd inzien dat het maar een spel is, verliezen we ons er niet in. We doen als het ware mee én zijn tegelijkertijd toeschouwer. Meedoen en toeschouwen Om als toeschouwer mee te doen vraagt dit van de persoon toeschouwer te zijn van zijn/haar eigen emoties. Emoties die worden opgeroepen door het bestaan van het niet eigen standpunt bij de ander. Als het standpunt van...