Persoonlijke doelen opstellen. Als je het niet nakomen van afspraken in je team  beu bent!

Persoonlijke doelen opstellen. Als je het niet nakomen van afspraken in je team beu bent!

Komen mensen in jouw team ook vaak hun afspraken niet na? Ben je het beu om daar de hele tijd achteraan te zitten? Zoek je naar een manier waarop je afspraken met je teamleden maakt die ze daadwerkelijk nakomen? Dan is deze blog de moeite waard voor jou! Het opstellen van doelen is niet iets wat je op de eerste de beste bijeenkomst met een team doet. Alleen als mensen vanuit gevoelde vrijheid zelf mogen kiezen hoe en wat ze gaan bijdragen aan het totaal, krijg je commitment. Dat klinkt overigens vanzelfsprekender dan het in de praktijk gebeurt. Wat is er voor nodig? 1. Openheid. Dat is wanneer je onveilige zaken kunt bespreken en bespreekt in je team. Zo lang als dat mensen nog zaken voor zich houden en dus met zich meedragen, ligt hun aandacht in het verleden. Figuurlijk kun je je voorstellen dat iemand één kant op kijkt naar een onbesproken incident in het verleden. Zo lang dit niet in de openheid komt, houdt het de aandacht vast. Het is dan onmogelijk om je figuurlijk om te draaien en met je gevoel in de toekomst te stappen en doelen te maken. Sociaal wenselijk kan dit laatste natuurlijk wel en gebeurt ook veel. Helaas krijg je dan vaak ja zeggen en nee doen. Openheid is een gevoelde ervaring die beklijft. Vaak zijn er meerdere gesprekken voor nodig om dit basisveiligheidsgevoel te verankeren in een team. 2. Een gezamenlijke missie. Als er openheid bestaat in een team en ieder teamlid uitspreekt wat hij/zij echt belangrijk vindt, dan wordt de gezamenlijke deler zichtbaar. De gezamenlijke deler of missie is dat wat mensen op een dieper niveau...
Kwetsbaarheid als de grootste kracht

Kwetsbaarheid als de grootste kracht

Kwetsbaarheid is misschien wel de grootste kracht die je kunt ontwikkelen in werk, in je leven. Kwetsbaarheid wil zeggen dat je geraakt mag worden. Het wil zeggen dat je niet anders hoeft te zijn dan je bent. Je hoeft je niet groot te houden, niet succesvoller voor te doen dan je bent, je hoeft geen winnaar te zijn. Wat zou er een last van ons afvallen als we met zijn allen niet meer een pantser hoeven te dragen. Hoe krachtig is het als je alles waarvoor je je schaamt, inclusief het schamen zelf, er laat zijn. Kwetsbaarheid in teams In teams zou dat betekenen dat mensen gewoon zeggen wat ze vinden van elkaar, van het werk of van de leidinggevende. Mensen zouden hun nek uitsteken en initiatieven nemen. Niet omdat ze niet op hun bek meer gaan. Maar juist omdat ze op hun bek mogen gaan, van zichzelf en van anderen. Ze mogen het verkeerd doen en kunnen er dan van leren. Volgens mij is dat waar veel teams in organisaties naar op zoek zijn. Teams waarbij de samenwerking of zelfsturing maar niet echt van de grond komt. Mijn kwetsbaarheid Om dat te begeleiden moet je de kwetsbaarheid in jezelf weer toe laten en alles wat haar bedekt ont~wikkelen of afpellen. Ik betrap me er zelf op dat ik af en toe nog steeds bang ben om verlegen te zijn. Verlegen om een antwoord dat ik zou moeten hebben of verlegen om een alternatief om maar niet te blozen in gezelschap. Ergens in een uithoek van mijzelf streef ik nog een ideale mij na. Het vergt nu diepe innerlijke kracht om...
Passie in Bedrijf

Passie in Bedrijf

Het leren leven én werken vanuit mijn Passie gaat niet altijd over rozen. Het is een lijdensweg naar het einde van het lijden. Het lijkt erop of het leven me continu dat geeft wat je nodig heb om in jezelf te ervaren dat ik nog niet helemaal vrij ben. Vrij van een interne criticaster, vrij van een knoop in mijn buik, vrij van verkrampte spieren. Afgelegde weg En toch, hoewel het bovenstaande wellicht wat zwaarmoedig klinkt, zou ik de weg die ik in 2009 ben inslagen weer opnieuw afleggen als ik de keuze kreeg. Deze weg van vallen en opstaan, die in het licht staat van mijzelf willen leren kennen als mens onder de lagen van aangeleerde reflexen en automatismen, heeft me veel gebracht. Zo heb ik geleerd dat ik altijd een keuze voel tussen de oude Brend te zijn of juist de waarnemer daarvan. Een waarnemer van gedrag, gedachten, emoties en lichaam. Ook leerde ik wat het is om onvoorwaardelijke liefde te voelen voor mijzelf én voor anderen. Een liefde die me in staat stelt mijzelf of de ander niet te veroordelen en toch te confronteren. Passie in Bedrijf Dit is waar Passie in Bedrijf over gaat. Passie draagt niet voor niets twee betekenissen in zich: lijden én hartstocht. Alleen door mijn ‘lijden’, lees angst, verdriet, frustratie etc., te accepteren en te omarmen komt langzaam maar zeker mijn hart te voorschijn uit deze wikkels. Het hart om datzelfde lijden lief te hebben én het hart om mij te leiden naar dat wat ik echt wil doen in mijn leven: anderen verrijken en boven zichzelf laten uitstijgen. Door mijn eigen passie in bedrijf te stellen ben ik in staat om passie in...
Blinde vlek. Ontdek haar in een gesprek

Blinde vlek. Ontdek haar in een gesprek

Als je een probleem ervaart in relatie tot andere mensen, bijvoorbeeld je teamleden, of een ander type probleem, ontstaat de grootste beweging als jij jouw eigen aandeel in de situatie inziet. Én als je anders met de daaraan onderliggende reflexen leert omgaan. Je eigen aandeel is vaak voor jezelf een blinde vlek anders was het probleem al opgelost. Blinde vlek Een blinde vlek is, zoals de woorden doen vermoeden, voor jezelf moeilijk te zien. Het is een automatisme die jij je hele leven al bezigt in allerhande situaties. Ze is voor jou zo normaal dat je haar niet meer ziet in jezelf, zoals de vis niet doorheeft dat ie in het water zwemt. Er zijn twee manieren om die blinde vlek waar te nemen. Afstemmen intuïtie De eerste is diep afstemmen op je eigen intuïtie. Dit betekent afdalen naar die ruimte in jezelf waar je volledig stil bent. Als je daar een tijdje verkeert kun je jezelf bijvoorbeeld de vraag stellen wat je over het hoofd ziet of wat hetgeen is waar jij de situatie mee in stand houdt. Vervolgens keer je terug naar de stilte. Er komt dan, als je paradoxaal genoeg, niet op zoek bent naar het antwoord, een antwoord. Vaak is dit een bruikbaar inzicht. Vraag het een ander De tweede manier is anderen in je omgeving de vraag te stellen wat je bij jezelf over het hoofd ziet. Vaak zien anderen jouw blinde vlekken maar al te goed. De mate waarin deze feedback je raakt hangt af van de mate waarin de feedbackgever soortgelijke blinde vlekken in zijn of haar eigen leven, onder ogen is gekomen. Des te dieper de ander hierin is gegaan en dus...
Loslaten noch vasthouden.

Loslaten noch vasthouden.

Wat dan wel? Voor ik die vraag beantwoord, ga ik eerst dieper in op de begrippen ‘vasthouden’ en loslaten. Vasthouden Vasthouden kun je fysiek maar ook mentaal doen. Vaak is bij het eerste het tweede gemoeid. Denk bijvoorbeeld aan een peuter dat zijn/haar speelgoed niet wil afstaan; ‘het is van mij!’ Het zijn de eerste vergroeiingen van een voorwerp, gedachte of idee met identiteit; het is een onderdeel van mij. Hetzelfde kun je herkennen op latere leeftijd in discussies. Als er emotie bij komt kijken dan gaat het niet alleen meer om de inhoud of informatie. Het voelt dan of een deel van mij/jou wordt aangevallen. En als je gevoel hebt dat je wordt aangevallen dan gaan de meeste mensen in de verdediging. Het is winnen of verliezen. Zwart of wit. Dit leidt uiteraard niet tot een oplossing of creatieve ideeën. Vasthouden zet jezelf en de ander vast. Loslaten Dit is vaak de tegenbeweging. Je ziet in dat je vasthoudt maar dat je daar niets mee opschiet (de ander houdt ook vast) én dat het je teveel raakt. Het vasthouden is niet langer vast te houden en dus laat je het maar los. Bij loslaten doe je alsof je het niet meer vasthoudt. Vaak is dat te herkennen aan een onverschillige toon of houding; ‘het maakt me allemaal niet uit’ of ‘dat doet me niets meer’. Loslaten kan ook doorschieten in ver-dringen. Dan is het ontkoppelt van je gevoel. Bij leidinggeven zie je nogal eens een wipwap van loslaten en vasthouden. Je weet dat je taken moet afstaan maar het gaat vervolgens niet op jouw manier. Dan maar weer vasthouden. Alternatief: houd verbinding! Verbinding houden ontstaat...
Medilex Congresbijdrage; een reflectie

Medilex Congresbijdrage; een reflectie

Medilex Spreken is zilver. Zwijgen is fout Afgelopen dinsdag 10 februari 2015 stond ik voor de vijfde maal op het congres ‘Spreken is zilver, zwijgen is fout’. Een congres dat Medilex jaarlijks speciaal voor de zorgsector organiseert. Centraal staat het thema ‘de ander aanspreken’. Mijn bijdrage ging over het creëren van een klimaat/ cultuur waarin mensen dat ook daadwerkelijk gaan doen. Voor de eerste keer in de laatste vijf jaar had ik een deelgroep, een verdiepingsgroep van plusminus 25 deelnemers, in plaats van de gehele zaal tegenover me. Mijn gedachte daarbij was dat mensen makkelijker de verbinding met mijn verhaal kunnen maken door de interactie die kan ontstaan. Die interactie was er en een aantal mensen zijn zeker geraakt door hetgeen wat ik vertelde. Toch was er na afloop ergens een onbestemd gevoel overgebleven. Een gevoel dat ik eigenlijk altijd wel overhoud na een presentatie over groepsprocessen en cultuur. Verbinding Langzaam maar zeker ontdekte ik deze week waar dat gevoel nou precies in zit. In mijn dagelijkse werkpraktijk ervaar ik dat er  in een groep het meest gebeurd als je als (bege)leider onvoorbereid gaat zitten en gewoon omgaat met wat zich in die groep voordoet. Er is altijd in elke groep iets te bespreken, dat wat de groep bezighoudt, en dat wordt ook besproken als je het gesprek goed faciliteert. Nou ontdekte ik dat ik deze boodschap probeer over te brengen middels een presentatie, waarmee ik juist het groepsproces blokkeer.  Ik heb al een verhaal en daar ‘moeten’ mensen een verbinding mee maken. Terwijl de inhoud van mijn verhaal gaat over dat ieders verbinding alleen kan ontstaan vanuit de wisselwerking en het samen laten ontstaan van...