Motiveren tot Presteren. Hoe doe je dat?

Motiveren tot Presteren. Hoe doe je dat?

Motiveren Motiveren is eigenlijk net als inspireren. Voor een blijvend resultaat moet de ander het vuur bij zichzelf aansteken. Natuurlijk kun je als ‘buitenstaander’ een vonkje of vonk genereren. Denk bijvoorbeeld aan een motivatiegoeroe. Je krijgt er even energie van en denkt ook werkelijk ‘dit ga ik doen! Echter, na een tijdje betrap je jezelf erop dat het aanvankelijk enthousiasme is gedoofd. Dit is ook mijn persoonlijke ervaring in het motiveren van anderen. In een vorige carrière stopte ik veel energie om mensen enthousiast te maken voor zelfsturing. Dat enthousiast maken ging me goed af. Het effect na een paar maanden was echter vaak teleurstellend. Het vonkje was weer gedoofd. Een collega destijds van mij zei altijd: “tja, het haakje van de deur zit aan de binnenkant.” Ofwel je kunt aan de buitenkant manoeuvreren wat je wilt. In hoeverre je wordt toegelaten tot de kern, bepaalt de ander. Overdenkingen Natuurlijk is motiveren als leidinggevende anders dan als ingevlogen coach. Jij kunt mensen door middel van complimenten, aansporing en financiële beloning blijven motiveren tot ander gedrag. Hier zitten echter ook een aantal haken en ogen aan. In hoeverre kan het gedrag intrinsiek worden? Als de prikkel continu van buiten komt, blijft deze dan niet nodig om het gewenst gedrag in stand te houden? Mijn ervaring is dat een doel van een leidinggevende bijna nooit een eigen doel van een medewerker wordt. Waarom niet? Omdat die medewerker nou eenmaal een ander mens is met andere verlangens, ideeën en ambities. Het blijft dus hard werken en wat gebeurt als je er niet bent? Financiële beloning kan een sterke prikkel zijn om een bepaald...
Persoonlijk leiderschap. De sleutel voor geluk en succes

Persoonlijk leiderschap. De sleutel voor geluk en succes

Persoonlijk Leiderschap Persoonlijk leiderschap is dé sleutel voor een gelukkig leven én een succesvolle onderneming. Je persoonlijk leiderschap ontwikkelen staat gelijk aan jouw passie in bedrijf stellen en is tegelijkertijd nodig om de passie in je bedrijf aan te wakkeren. In deze blog ga ik kort in op beiden. Jouw eigen Passie in Bedrijf stellen Heb je het gevoel dat je een gejaagd bestaan leidt? Dat je vergroeid bent met je smartphone? Dat het leven zich aaneen rijgt zonder pauze? Dat het enige moment dat je je lichaam voelt in de sauna is? Dat je aanhoudend denkt en niet eens de meeste tijd bewust kiest voor wat je denkt? Dat je nooit echte innerlijke rust ervaart? Als het antwoord op een aantal van deze vragen ja is, dan is de kans groot dat je volger bent van je eigen gedachten en emoties. Je bent als het ware overgeleverd aan je automatische reacties op wat zich vanuit de omgeving (privé of werk) aandient. Dat werkt zo, een voorbeeld: Iemand zegt iets tegen je (prikkel) wat je raakt of krenkt (reactie). Vanaf dat moment dienen zich gedachten aan zoals bijvoorbeeld ‘hoe durft hij, ik zal hem eens…’, wat jouw eigen emotie wellicht nog meer versterkt. Op het moment dat je je gedachten serieus neemt en daaruit volgend, meestal voor jou typisch, gedrag vertoont, dan word je je reactie. Dezelfde invuloefening kun je overigens ook doen voor bijvoorbeeld je smartphone. Ieder mens heeft deze automatische reacties. Ze zorgen ervoor dat je steeds weer tegen dezelfde zaken aanloopt. En hoe ouder je wordt des te meer last je hiervan krijgt. Persoonlijk leiderschap ont~wikkelen gaat over de dieperliggende mechanismen in jezelf...
Midlife crisis

Midlife crisis

Nu ik zelf bijna midden veertig ben, word ik me meer bewust van een fenomeen om mij heen, de midlife crisis. Een crisis ergens rond de veertig waarbij ineens de vraag opdoekt: ‘Is dit het nou?’ Een existentiële crisis over de zin van het bestaan. In deze blog geef ik mijn persoonlijke visie weer op de midlife crisis, op wat eraan vooraf gaat en hoe je ermee kunt omgaan. Waarom? De midlife crisis doet haar intrede omdat er iets gevoelsmatig ontbreekt, namelijk de zin van het leven. De zin van het leven zou je kort kunnen omschrijven als doen waar je zin in hebt ofwel leven en werken vanuit je hart. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Als je geboren wordt, ben je nog dicht bij deze essentie. Je bent nog vrij in je doen en laten. Echter, al heel snel en onbedoeld, leer je dat het leven niet zo werkt. Niet al je gedrag mag er zijn. ‘Als er bezoek komt moet je een handje geven en mag je niet zomaar blijven spelen’ of ‘echt zeggen wat je vindt maakt je brutaal en wordt bestraft’ zijn maar twee eenvoudige voorbeelden waarbij je je gedrag leert aanpassen om persoonlijke stress (straf of boosheid van de opvoeder) te vermijden. Deze aanpassingen worden automatismen of reflexen in soort gelijke situaties. Ieder mens heeft zo een aantal diepgewortelde automatismen die, omdat je ze altijd bezigt, onbewust zijn geworden. Ze zijn onderdeel van je persoonlijkheid. Omdat in deze automatismen ook je talenten zitten, brengen ze je veel goeds tot een bepaald punt in je leven. Wake-up call Zo rond halverwege de dertig krijg...
Passie in Bedrijf

Passie in Bedrijf

Het leren leven én werken vanuit mijn Passie gaat niet altijd over rozen. Het is een lijdensweg naar het einde van het lijden. Het lijkt erop of het leven me continu dat geeft wat je nodig heb om in jezelf te ervaren dat ik nog niet helemaal vrij ben. Vrij van een interne criticaster, vrij van een knoop in mijn buik, vrij van verkrampte spieren. Afgelegde weg En toch, hoewel het bovenstaande wellicht wat zwaarmoedig klinkt, zou ik de weg die ik in 2009 ben inslagen weer opnieuw afleggen als ik de keuze kreeg. Deze weg van vallen en opstaan, die in het licht staat van mijzelf willen leren kennen als mens onder de lagen van aangeleerde reflexen en automatismen, heeft me veel gebracht. Zo heb ik geleerd dat ik altijd een keuze voel tussen de oude Brend te zijn of juist de waarnemer daarvan. Een waarnemer van gedrag, gedachten, emoties en lichaam. Ook leerde ik wat het is om onvoorwaardelijke liefde te voelen voor mijzelf én voor anderen. Een liefde die me in staat stelt mijzelf of de ander niet te veroordelen en toch te confronteren. Passie in Bedrijf Dit is waar Passie in Bedrijf over gaat. Passie draagt niet voor niets twee betekenissen in zich: lijden én hartstocht. Alleen door mijn ‘lijden’, lees angst, verdriet, frustratie etc., te accepteren en te omarmen komt langzaam maar zeker mijn hart te voorschijn uit deze wikkels. Het hart om datzelfde lijden lief te hebben én het hart om mij te leiden naar dat wat ik echt wil doen in mijn leven: anderen verrijken en boven zichzelf laten uitstijgen. Door mijn eigen passie in bedrijf te stellen ben ik in staat om passie in...
Herfst

Herfst

Het is herfst. Bladeren vallen op de grond en worden weer opgenomen door de aarde, zij hebben hun dienst gedaan. Na te zijn ontsproten uit hun knop zijn ze gegroeid om uiteindelijk volledige tot wasdom en tot bloei te komen. Het hoogst haalbare. Zij hebben een bijdrage geleverd aan de groei en het voortbestaan van de boom, zonder een eigen agenda, zonder het mooiste blad te willen zijn. Sommigen zijn gehavend en de tijd heeft aan hen gevreten, doch de weg is voor allen gelijk. In het ritselen klinkt een soort weemoed, het geluid van verval, de melodie van loslaten en verder gaan. Wij (kunnen) zijn als dat blad, laten we samen de boom tot grotere hoogte...
Het verwezenlijken van de droom (2)

Het verwezenlijken van de droom (2)

Het verwezenlijken van de droom* is mensenwerk in het werk van mensen. Alles valt en staat bij hoe wij in staat zijn de ander te laten zijn, te begrijpen en te zien als complementair. In plaats van bedreigend, ‘anders’ of als iemand die je kunt gebruiken. Cultuur veranderen we door zelf niet langer de bestaande cultuur te zijn. Wij zijn niet langer de bestaande cultuur als we los komen van onze (vaak onbewuste) automatismen, onze reflexen in reactie op het gedrag van anderen. Hoe vrijer wij worden in het al dan niet manifesteren van deze ‘dwangmatige’ reflexen, des te vrijer worden de anderen om ons heen. Vrijer om ook naar binnen te kijken en ruimte te bieden aan de emoties die ons leiden, zonder daar weer een volger van te zijn. Ruimte creëert ruimte. We verwezenlijken de droom als we ons verantwoordelijk gaan voelen voor de onbewuste behoeften die we willen bevredigen in het contact met anderen. Behoeften als erkenning, acceptatie, zekerheid zijn nu vaak (onbewust) leidend en maken een beweging tot dwangmatigheid,  het samenzijn tot competitie of een gesprek tot discussie. Alleen als we zelf onze verantwoordelijkheid onder ogen zien, stellen we anderen in staat haar ook op te pakken. We zijn in staat anderen te laten ontwaken als we zelf ontwaken uit de droom dat alles meer, beter, hoger, mooier, intenser of diepgaander moet zijn. Diep in onszelf zijn we al leider, laten we de weg vrij maken om haar naar buiten te laten komen. Of zoals Da Vinci zei “het beeld uit het marmer...